یادداشت شریفه محمدی، محکوم به اعدام، از زندان: «باید زندگی کرد و امیدوار بود»

شریفه محمدی، فعال کارگری که به اعدام محکوم شده است، با انتشار یادداشتی از داخل زندان خطاب به پسرش، جزئیاتی از روند بازجویی و چگونه باخبرشدن از حکم اعدام خود را شرح داده است.

در این یادداشت که «کمپین دفاع از شریفه محمدی» آن را منتشر کرده، خانم محمدی می‌گوید مسئولان زندان «دو ماه فرصت داشتند تا تأیید حکم اعدام را به من ابلاغ کنند، اما اعلام نکردند تا ساعتی قبل از ملاقات با همسر و فرزندم، در روز تولدش».

شریفه محمدی آذرماه ۱۴۰۲ بازداشت شد، در تیرماه ۱۴۰۳ شعبۀ اول دادگاه انقلاب رشت او را به اتهام «بغی» به اعدام محکوم کرد، مهر ۱۴۰۳ دیوان عالی کشور این حکم را نقض کرد و ۲۴ بهمن ۱۴۰۳ شعبۀ دوم دادگاه انقلاب رشت بار دیگر او را به اعدام محکوم کرد.

او خطاب پسرش آیدین نوشته است که هنوز نمی‌داند چه جرمی مرتکب شده «که مستوجب چنین حکم عجیب و ناعادلانه‌ای» است؛ اما در پایان یادداشتش با اشاره به این‌که «بهار بار دیگر از راه رسیده است و این یعنی که هیچ زمستانی برای همیشه ماندنی نخواهد بود»، تأکید کرده است که «نباید نشست و زانوی غم در بغل گرفت. باید زندگی کرد و امیدوار بود».

منبع : رادیو آزادی

گردآورنده : بهنام رجب زاده